Poul de Haan, die onlangs op 78-jarig leeftijd overleed, was civiel ingenieur, (grond)waterexpert, vader van 3 kinderen, opa van 7 kleinkinderen, familieman die graag kampeerde, en wereldkampioen roeien. Zijn liefde voor Delft en de Delftse geschiedenis beleed hij bij Delfia Batavorum (waar hij het Expertise Platform Water versterkte), bij de Oudheidkundige Werkgemeenschap Delft (de archeologische vereniging van Delft, die hij met man en macht heeft proberen te behouden), en bij de Belangenvereniging TU Noord (waar hij zich inzette voor groen langs het nieuwe tramtracé).
Poul werd geboren op 5 oktober 1947. Na een jeugd die zich deels in Nederland, deels in Indonesië, deels in Suriname afspeelde, meldde hij zich halverwege de jaren zestig in Delft voor een studie civiele techniek.
Hij meldde zich ook bij de roeivereniging Laga. Volgens de overlevering, zo schrijft roei-journalist Anne de Lange op de website voor roeiend Nederland nlroei.nl, zou Poul de Haan tijdens de introductie bij Laga zijn opgetild door roeier Hadriaan van Nes. De Lange schrijft: ‘Terwijl hij De Haan boven zijn hoofd hield, zou Van Nes “Ah! Goed stuurmansgewicht, meekomen!” hebben gezegd. Daarmee was de sportieve loopbaan van De Haan min of meer bepaald. Hij werd roerganger bij Laga.’
Het was het begin van een roeicarrière die hem in 1966 goud opleverde met de twee met stuurman op de wereldkampioenschappen in Bled, in het tegenwoordige Slovenië. In 1970 won hij met de Oude Vier van Laga de Varsity.
Tijdens de uitvaart werd gememoreerd hoe de Lagaaiers na hun gouden medaille met een rijtuig naar het stadhuis togen, omringd door feuten die het kaalgeschoren hoofd wit en rood hadden beschilderd – de clubkleuren. Hij is nog decennialang actief geweest als roeicoach.
Na zijn studie was hij lang werkzaam voor Rijkswaterstaat. Zijn grote kennis van het grondwater zette hij volop in bij het Expertise Platform Water van Delfia Batavorum. Daar maakte hij zich sterk voor het verbeteren van de relatie tussen de stad en het water.
Voor het behoud van de Oudheidkundige Werkgemeenschap Delft, de vereniging die zich vooral bezig hield met het archeologisch onderzoek, heeft hij lang gestreden.
Boven alles zal hij herinnerd worden als een zachtaardige man, dol op klussen en op fotograferen, altijd en overal.